คณะกรรมการนักเรียน

ปีที่แล้ว… ที่เราอยู่ ม.5 
ได้เข้าไปเป็น “คณะกรรมการนักเรียน” ของโรงเรียน
 
นั่นเป็น 1 ปีการศึกษาเต็มๆ ที่ได้ทำอะไรหลายๆ อย่าง
เหนื่อย… (ปีนี้ก็เลยสบายใจแบบนี้ไงล่ะ)
แต่คุ้มจริงๆ
ประสบการณ์จากการทำงานตรงนั้น ไม่รู้จะถ่ายทอดยังไงให้หมด
เราคิดว่าสิ่งที่เราได้ มันมากกว่าที่เราจะตระหนักรู้ได้ด้วยซ้ำ 

 
 
…เอาเป็นว่า สิ่งต่างๆ ที่เราได้เจอตลอดปีนั้น ได้หล่อหลอมให้เราเป็นเราในทุกวันนี้
180620096323

ปีนี้… ไม่มีเข็มคณะกรรมการนักเรียน ติดอยู่บนปกเสื้อแล้ว

ไม่มีหน้าที่เหล่านั้น ที่ต้องรับผิดชอบ

(สบายก็จริง แต่มันโหวงเหวง… เหมือนขาดส่วนสำคัญอะไรไป)

ตำแหน่งคณะกรรมการนักเรียน ก็ได้สืบทอดให้รุ่นน้องรุ่นต่อไป

 

…เป็นห่วง…

ตอนนั้นบอกได้เลยว่าเป็นห่วงมากๆ (เพราะอย่างน้อยเราก็เคยผ่านมาแล้ว)

จะทำยังไง? พูด, บอก, ด่า, ว๊าก …ไม่ดีมั้ง

ก็เลยเขียนหนังสือไว้เล่มนึง ให้น้องฝ่ายนโยบายและแผน

…ตั้งใจ… 

อยากให้น้องมีอะไรที่นำทาง ไม่ต้องลำบากคลำทางเอง เหมือนพี่เมื่อปีที่แล้ว

อยากบอกเล่า ประสบการณ์แบบคร่าวๆ,

อะไรๆ ที่น้องอาจต้องเจอ เมื่อเข้ามาเป็นคณะกรรมการนักเรียน

เพียงแค่หวังว่า หนังสือเล่มนั้นจะช่วยอะไรน้องได้บ้าง

จนถึงวันนี้ พี่ก็ยังไม่รู้เลยว่า สิ่งที่หวัง มันเป็นจริง (แม้เพียงน้อยนิด) รึเปล่า?

…ไม่รู้เลยจริงๆ…

 

ข้อความต่อไปนี้ เป็นส่วนหนึ่ง จากหนังสือเล่มนั้น

“…คกน. ไม่ได้พิเศษกว่านักเรียนคนอื่นๆ ที่ตำแหน่ง หรือเข็มที่ติดอยู่บนปกเสื้อ หรือคะแนนเสียงจากการเลือกตั้ง 

เราไม่ใช่คนที่จะเดินลอยไปลอยมาในโรงเรียน ด้วยความคิดที่ว่า “ฉันเป็นคณะกรรมการนักเรียน 

ฉันมีตำแหน่งพิเศษกว่านักเรียนคนอื่นๆ” ไม่ใช่คนที่จะได้รับสิทธิให้เดินเข้าเดินออกโรงเรียนได้ตามใจชอบ 

ไม่ใช่คนที่จะได้รับสิทธิให้ทำอะไรตามใจตัวเอง ด้วยความคิดที่ว่า ฉันเป็นคณะกรรมการนักเรียนนะ 

เราไม่ใช่คนใหญ่คนโตในโรงเรียน 

เราไม่ได้เป็นอะไรอื่นเลย นอกจากนักเรียนธรรมดาคนหนึ่ง 

ที่ต้องเรียนหนังสือ ทำการบ้าน ทำโครงงาน รับผิดชอบงานกลุ่ม/งานห้อง เคารพและเชื่อฟังครู 

เพียงแค่มีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบเพิ่มเติมเข้ามา 

ตรงนี้แหละค่ะ ที่ทำให้คณะกรรมการนักเรียนแตกต่างจากนักเรียนคนอื่นๆ…”

  

“…ถ้าน้องมีปัญหาอะไร อย่าแก้คนเดียวนะคะ อย่าลืมนะว่าคนเราสามารถ “ปรึกษา” ได้  

ในขณะเดียวกัน ถ้าเพื่อนมีปัญหา หรืองานมีปัญหา ต้องช่วยเพื่อนด้วยนะ 

จำไว้เสมอว่า คกน. เราเป็นทีมเดียวกัน. “

 

และวันนี้ ก็อยากจะบอกเพิ่มว่า

การทำงานเป็นทีม มันยากตรงที่การมีทีม นี่แหละ

คือถ้าทำงานคนเดียว แน่นอนว่าเราต้องทำ เพราะมันคืองานของตัวเองหนิ ไม่ทำก็ไม่เสร็จ

แต่พอเป็นทีม มันมีหลายคน และหลายคน ก็คิดว่า “เดี๋ยวคนอื่นก็ทำกันเอง”

หรือ “ขาดเราไปซักคน ยังไงงานก็เสร็จได้อยู่ดี” ฯลฯ

ถ้าคิดแบบนี้ …ก็น่ากลัวนะ

 

…น่ากลัวจริงๆ…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s