อ้วน – ผอม อยู่ที่ใจ??

หนึ่งในเรื่องที่อยากทำก่อนเข้ามหา’ลัย คือ…
…ลดน้ำหนัก
ซึ่งวิธีการที่จะใช้ก็คือ
1. กินให้น้อยลง
และ 2. ออกกำลังกาย

(กินให้น้อยลง คือ
ไม่ใช่อดข้าวนะ
แค่ไม่กินจุบกินจิบระหว่างมื้อ
และลดแป้งกับน้ำตาลลง เท่านั้่นเอง
ซึ่งเป็นเรื่องที่ยากลำบากและต้องฝืนเอามากๆ )
หลังสอบ O-NET เสร็จ ก็ว่างยาว
สบโอกาสได้ปฎิบัติการตามข้อ 2. สักที
มีเพื่อนร่วมอุดมการณ์ 1 คน
ไปฟิตเนส เซ็นเตอร์ ด้วยกัน
ทุกวัน ตอนเย็น
ส่วนวันนี้
…ตูขี้เกียจ…
ก็อากาศมันดีนี่นา…
ฝนตกปรอยๆ อากาศเย็นๆ นอนอยู่ในผ้าห่มอุ่นๆ
ใครจะไปอยากลุกออกมา…
“เดี๋ยวนะ… สูเป็นคนที่อ้วนมากเลยเหรอ ถึงต้องลดน้ำหนัก?”
“BMI 19.1111… อ่ะ”
“สูยังจะมีอะไรให้ลดอีก!”
พูดถึงเรื่องความอ้วนความผอม
ผู้หญิงเรามักเป็นกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้เอามากๆ
เพราะเรามีนิยามของคำว่า ‘หุ่นดี’ อยู่ในจินตนาการ
บางทีเราบอกว่าตัวเอง ‘อ้วน’
ทั้งๆ ที่เราไม่ได้มีน้ำหนักที่เกินเกณฑ์ใดๆ เลย
แค่ไม่ ‘ผอม’ ตามแบบที่เราต้องการเท่านั้นเอง
อย่างตอนที่เราบอกน้าว่าจะไปฟิตเนส
น้าบอกว่า
“ผอมจะตายอยู่แล้ว ยังจะลดความอ้วนอีก”
วันนี้ได้คุยกับเพื่อนผู้ชายคนนึง
ทำให้เราตระหนักถึงความจริงที่ว่า
ปกติผู้หญิงไม่ค่อยชอบออกกำลังกาย
การที่จะไม่ผอม จึงไม่ใช่เรื่องแปลก
ตรงกันข้าม การที่ผู้หญิงมีเนื้อมีหนังบ้าง
ถือว่าเป็นธรรมชาติ ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีอยู่แล้ว
ถ้าเราหันมานิยามคำว่า ‘อ้วน’ กับ ‘ผอม’ ซะใหม่
เราก็จะเปลี่ยนไป
ไม่ใช่ที่ร่างกาย
แต่เป็นที่ความคิด
เพราะ อ้วน – ผอม อยู่ที่ใจ…
…คือพอใจกับตัวเองที่เป็นแบบนี้น่ะ…
ถ้าอย่างนั้น ต่อไปนี้เราก็จะไปฟิตเนส
ไม่ใช่เพื่อลดน้ำหนัก
แต่เป็นการออกกำลังกาย เพื่อสุขภาพ
ดีกว่านั่งๆ นอนๆ อยู่บ้านเฉยๆ
^^*
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s