ความเสียใจ

เอาล่ะ… เรื่องนี้มีรายละเอียดมากเกินกว่าที่จะบ่นใน Twitter
จึงขอมาพร่ำเพ้อใน entry นี้

เริ่มต้นจากที่เราเลือกคณะนิเทศศาสตร์ แทนที่จะเป็นอักษรศาสตร์
ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ เมื่อมีคนถามว่าอยากเข้าคณะอะไร ก็จะตอบว่า “อักษรศาสตร์” ทุกครั้ง
และไม่ได้สักแต่ว่าตอบ… 

…ใจจริงๆ ก็อยากเข้าคณะอักษรศาสตร์ด้วย

แต่อยู่ดีๆ ก็เกิดเปลี่ยนใจตอนก่อนเลือกคณะ 4 อันดับที่จะแอดมิชชั่นเพียงไม่กี่วัน
ได้มีโอกาสทำงานที่หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น แล้วชอบ
ได้ฉุกคิดว่า ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ตั้งแต่จำความได้ ชีวิตเราก็ไปโรงเรียนมาตลอด
เรียนวิชาความรู้มา 15 ปีเต็มๆ ตั้งแต่เตรียมอนุบาล ถึงม.6…

…15 ปี!!!…

…ไม่ใช่เวลาน้อยๆ เลย

เป็นระยะเวลามากพอที่จะทำให้เราคิดได้ว่า เราควรทำอะไรอย่างอื่นบ้าง ที่ไม่ใช่เรียนอย่างเดียว
ถ้าอยู่นิเทศศาสตร์ ก็จะมีกิจกรรมให้เลือกทำเยอะแยะ หลากหลาย…

คิดว่านั่นคือเหตุผลหลัก ที่เราเลือกคณะนิเทศศาสตร์ไว้เป็นคณะอันดับที่ 1

———————

ผ่านไป 1 เทอมครึ่ง ที่ได้อยู่คณะนิเทศศาสตร์
สำหรับวันนี้ ถ้าถามว่าอยู่นิเทศศาสตร์แล้วเป็นอย่างไรบ้าง?

คำตอบคือ เสียใจ (regret)

เสียใจ ที่ตัวเองไม่ได้ทุ่มเทให้กับการทำกิจกรรมอย่างที่เคยตั้งใจเอาไว้
…ที่ตัวเองคิดเพียงว่า จะทำไม่ได้ หรือ จะมีคนอื่นที่ทำได้ดีกว่าเรา
…ที่ตัวเองมัวแต่รีรอ ประวิงเวลา ทำนองว่า เอาเถอะ เข้ามาปี 1 ก็ค่อยๆ ปรับตัวไป
…ที่ตัวเองไม่กล้าพอ ที่จะตัดสินใจลองทำอะไรที่ไม่เคยทำมาก่อน
…ที่ตัวเองกลัวเหนื่อยเกินไป กลัวเกรดไม่ดี
เสียใจ…

บางที ตัวเลขสวยๆ ที่ต้องแลกมากับชั่วโมงเรียน ที่อาจทับซ้อนกันนิดหน่อยกับเวลาทำกิจกรรม
มันก็ไม่ได้น่าภูมิใจเท่าไรนัก
บางที ช่วงเวลาที่มีค่าที่สุด อาจเป็นเวลาที่เราใช้ไปในการเก็บเกี่ยวประสบการณ์,
ทำงานร่วมกับเพื่อนๆ พี่ๆ ในคณะฯ

ใช่… เวลาที่เจ๋งที่สุด คือเวลาที่ใช้ไปกับการทำงานร่วมกับเพื่อนๆ
เรามองย้อนกลับไป… เราได้พิสูจน์มาแล้ว…

เรื่องบางเรื่องที่อาจเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับใครหลายๆ คน
แต่มันกลับเป็นเรื่องที่พิเศษมากสำหรับเรา
การได้มีส่วนร่วมในเทศกาลละครโรงเล็ก
เป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดของเราตั้งแต่อยู่คณะนิเทศศาสตร์มา
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ให้โอกาสนี้กับเรา…

 

จะบอกว่า ถ้าย้อนกลับไปได้ กลับไปวันแรกที่เข้าคณะนิเทศศาสตร์มา เราจะทำทุกอย่าง
แต่เราเอาตัวเรากลับไปไม่ได้ จึงได้แต่พาความคิดกลับไป กลับไปทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา
และใช้เป็นเครื่องเตือนใจให้เราทำทุกอย่างในวันนี้ ให้ตัวเราในอนาคตมองย้อนกลับมา…

…แล้วไม่เสียใจอีก…!!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s