ข้าคิดถึงเจ้า… สายน้ำ

นานมากแล้ว
กลางไอแดดร้อนระอุ
สองขาอ่อนล้าย่ำก้าว
เส้นทางโรยกรวดทราย
หาใช่กลีบกุหลาบ

บรรยากาศเปลี่ยวร้าง…
ว่างเปล่าไร้จุดสิ้นสุด 

 

นานมาแล้ว
แต่ไม่นานนักในความทรงจำ
หนึ่งสายน้ำส่งเสียงกระซิบ
ก้องกระจายในห้วงคำนึง

เกลียวน้ำอ่อนโยนไล้ผิวกาย
ประโลมปลอบโยนเย็นใจ
น้ำกระเพื่อมพลิ้วริ้วราย
ผิวประกายล้อแสงแดด…
งดงามไร้กาลเวลา

 

นานแล้ว
สายน้ำสายเดิม
กราดกระเซ็นสาดซัด ฟาดฝั่ง
น้ำกระโชกเชี่ยวกรากกระชากสาย
กัดกระเทาะเซาะเกาะแก่งกระจาย

ครืน ครืน ซัดระบายตวัดเกลียว
คลื่น คลื่น พิโรธกริ้วเกรี้ยวโกรธา
กระเทือนกระแทกกระทบใจข้า
ดุร้ายไร้ปรานี

 

โอ้…
หากเจ้าคือน้ำสายเดิม
ใยมิอ่อนโยนเหมือนก่อนเก่า

สายน้ำ…
ขอเจ้าจงอภัยให้คนเขลา
เขาตอกย้ำซ้ำตัวเอง ก็มากพอ

ที่รัก…
จงอย่าหายตายไปจากใจข้า
จะเฝ้ารอเจ้าไหลคืนกลับมา

ฤาเจ้าไหลลาลับไม่กลับคืน…
โอ้สายน้ำที่รัก

 

นาน
กลางไอแดดร้อนระอุ
สองขาอ่อนล้าย่ำก้าว…
ชีวิตไร้จุดหมาย

 

ข้าคิดถึงเจ้า… สายน้ำ

 

 

แรงบันดาลใจ :

บังเอิญเห็นรูปถ่ายของเพื่อนคนหนึ่ง
…ที่บังเอิญเคยแบ่งปันเรื่องราวร่วมกันในช่วงหนึ่งของชีวิต
จึงขอฝากความคิดถึงที่ไม่เคยบอกออกไป
ไว้ ณ ที่นี้…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s