ระบบขโมยเวลา

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันจำใจต้องสื่อสารกับสิ่งมีชีวิตที่เฉื่อยชาและสนใจเรื่องค่าของเวลาน้อยที่สุดในประเทศไทย
นั่งทำงานอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมแคบ ๆ ตอบสนองอย่างเฉื่อยชาต่อคนรอบข้าง ตอบคำถามอย่างไม่เต็มใจด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว
ถ้าไม่ใช่เพราะความจำเป็น ฉันจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่ที่นั่งประจำเคาน์เตอร์ของหน่วยงานราชการเลย 

เนื่องจากหมู่นี้ฉันมีธุระต้องทำเยอะ มีการบ้านที่กำหนดส่งแน่นอน ฉันจึงไม่ปล่อยให้ธุระใด ๆ ของฉันต้องค้างคา หากเป็นไปได้ก็อยากจะจัดการให้เสร็จเรียบร้อยในช่วงที่ฉันยังพอมีเวลา ฉันส่งเอกสารขอลงทะเบียนเรียนเพิ่มไปเมื่อวาน วันนี้ไปตามเรื่องที่ห้องธุรการเพื่อจะนำไปส่งที่ฝ่ายทะเบียน โดยตากแดดตามลมไปที่คณะวิศวกรรมศาสตร์อันไกลโพ้น ขึ้นลิฟต์ไปชั้น 17 แล้วลงลิฟต์ซึ่งจอดแทบทุกชั้น เวียนหัวจะแย่ ทำเช่นนี้ 2 รอบ เช้าและบ่าย

ไปตอนเช้า เจ้าหน้าที่บอกให้มาอีกทีตอนบ่าย
เมื่อมาตอนบ่าย เรื่องก็ยังไม่เรียบร้อย ฉันจึงถามว่าจะให้มาอีกทีเมื่อไหร่ เจ้าหน้าที่ก็หาว่าฉันกลัวจะไม่ได้เรียน

ฉันกลัวไม่ได้เรียน? น่าแปลกที่เจ้าหน้าที่คิดแต่เพียงเท่านั้น ที่จริง เหตุผลที่ถามเรื่องเวลาเพราะเวลาของฉันมีค่า ฉันไม่อยากมาเสียเที่ยว และฉันเพียงอยากดำเนินเรื่องให้เสร็จเรียบร้อยไม่ค้างคา

ระบบราชการคงสร้างให้คนมีนิสัยละเลยเรื่องความสำคัญของเวลาจนกู่ไม่กลับแล้วกระมัง.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s