ควันบุหรี่มีชนชั้น

ขณะกำลังนั่งอ่านรีเสิชและรับลมยามค่ำคืนอยู่ริมหน้าต่างในห้องนั่งเล่นของดิฉันเองนั้น ก็บังเกิดกลิ่นควันบุหรี่อันน่าสะอิดสะเอียนเจืออยู่ในอากาศที่ชำแรกเข้าโพรงจมูกของฉันไป…

เอาอีกแล้ว

ดิฉันปิดหน้าต่างอย่างฉับพลัน และเปิดพัดลมให้ปั่นกระแสลมปะทะจมูก แทนลมโชยเย็นชื่นจากภายนอกที่ถูกทำลายโดยกลิ่นควันบุหรี่น่าคลื่นเหียน 

การปิดหน้าต่างหนีควันบุหรี่เป็นกิจวัตรอันปรกติของดิฉัน และการกลั้นหายใจทันทีเมื่อสัมผัสควันบุหรี่ เป็นอากัปกิริยาที่ดิฉันทำจนเคยชินเสียแล้ว

ถ้าเลือกได้ ดิฉันอยากจะหายใจอากาศที่ธรรมดาที่สุดเข้าไปในปอด อันที่จริง ดิฉันเชื่อว่าคนทุกคนมีสิทธิที่จะหายใจอากาศที่ปลอดควันบุหรี่ แต่ในเมื่อการปิดป้ายประกาศ การพูดกับเขาต่อหน้า รวมถึงการแกล้งไอและโวยวาย ไม่ได้ทำให้เขามีสำนึกรับผิดชอบต่อสวัสดิภาพของส่วนรวมขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย กลยุทธ์สุดท้ายของดิฉันคือปิดหน้าต่างและเปิดพัดลม

ดิฉันไม่ได้บอกพวกเขาว่า ‘ห้ามสูบบุหรี่’ นั่นเป็นการละเมิดสิทธิของผู้อื่น ดิฉันแค่บอกว่า ‘ขออย่าให้ควันบุหรี่เข้ามาในห้องของคนอื่นเลย’ นี่เป็นความรับผิดชอบต่อส่วนร่วมง่ายๆที่พวกเขาไม่เคยมีสำนึก หรืออาจไม่ฉลาดพอที่จะหาวิธีจัดการได้ หรือทั้งสองอย่าง

หลังจากต่อสู้ดิ้นรนอยู่นาน วันนี้ดิฉันทำใจยอมรับได้แล้วว่า ‘พวกเขาไม่สามารถทำให้ควันบุหรี่ไม่เข้าห้องคนอื่นได้’

แต่ถ้าเลือกได้ ดิฉันอยากให้ควันบุหรี่เป็นกลิ่นที่มนุษย์ดมได้ ไม่ใช่กลิ่นอันน่าสะอิดสะเอียนอย่างนี้ ถ้าจะให้คนอื่นดมด้วยก็ต้องประนีประนอมกันหน่อย จริงไหม ดิฉันไม่รู้ว่าพวกเขาสูบบุหรี่ยี่ห้ออะไรกัน และไม่เข้าใจว่าทำไมคนตึกนี้ทุกคนต้องสูบกลิ่นนี้ ดิฉันขอถือวิสาสะจัดประเภทบุหรี่ โดยใช้กลิ่นที่ถูกยัดเยียดให้สูดดมนี้เป็นเกณฑ์…

นี่คือ ‘บุหรี่ชั้นต่ำ’

ดิฉันเคยได้กลิ่นควันบุหรี่หลายประเภท และดิฉันเกลียดควันบุหรี่ทุกประเภท ไม่ใช่เพราะรักสุขภาพอะไรเลย ต่อให้ไม่รู้ว่าควันบุหรี่มือสองอันตราย ดิฉันก็จะเกลียดมันอยู่ดี เพราะมันเหม็นและดิฉันไม่ชอบ องค์ความรู้ที่ว่า ‘ควันบุหรี่มือสองทำให้คนตายได้’ เป็นด้านของ ‘เหตุผล’ ซึ่งรองรับให้ดิฉันเกลียดควันบุหรี่ได้อย่างชอบธรรม

ไม่ว่าจะเป็นบุหรี่ชั้นต่ำ หรือบุหรี่ชั้นสูง ดิฉันก็เกลียดทั้งนั้น แต่เกลียดมากน้อยต่างกัน

ดิฉันเกลียดควันบุหรี่ชั้นต่ำมากถึงขั้นขอผูกพยาบาทจองเวรพร้อมสาปแช่ง มันคือควันบุหรี่ที่ลอยเข้ามาในห้องของดิฉันนั่นเอง

ส่วนควันบุหรี่ชั้นกลาง ดิฉันเกลียดอย่างไม่อาฆาตมาดร้ายนัก กลุ่มนี้พบได้ในย่านเที่ยวของวัยรุ่นที่มีกำลังซื้อ อย่างเช่นเจเจกรีน

และสุดท้าย ควันบุหรี่ชั้นสูง ดิฉันเกลียดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ฉันเคยได้สัมผัสเพียงครั้งเดียว และได้รู้ว่าควันบุหรี่ที่หอมมีอยู่จริงในโลกนี้

ใช่ค่ะ ดิฉันเหยียดบุหรี่ เพราะมันมีส่วนเกี่ยวข้องกับสวัสดิภาพของดิฉันนี่คะ ถ้าพิจารณาให้ดีจะเห็นว่าการเหยียดบุหรี่ของดิฉันมีความสมเหตุสมผลอยู่ในที ควันบุหรี่ชั้นต่ำรุกรานดิฉันในพื้นที่ส่วนบุคคล ในที่พักอาศัย แม้แต่ในห้องนอน ซึ่งเป็นสิ่งที่รับไม่ได้เป็นอย่างยิ่ง ส่วนควันบุหรี่ชั้นกลางคือสิ่งที่อยู่ในพื้นที่อโคจรที่ดิฉันเลือกโคจรเข้าไปเอง และควันบุหรี่ชั้นสูงนั้นแทบไม่ได้รบกวนชีวิตของดิฉันเลย ที่สำคัญ ครั้งเดียวที่ได้กลิ่นนั้น ผู้สูบคำนึงถึงสวัสดิภาพของดิฉันด้วยการขออนุญาตดิฉันก่อนจะสูบ

ดิฉันเชื่อว่าควันบุหรี่มีชนชั้น และสำนึกรับผิดชอบของผู้สูบบุหรี่จะจัดแบ่งชนชั้นให้เองโดยอัตโนมัติดังที่กล่าวมาทั้งหมด

การสูบบุหรี่เป็นสิทธิและความชอบส่วนตัว แต่ก็ต้องอยู่ในขอบเขตที่ไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน แค่เรื่องสูบบุหรี่อย่างรับผิดชอบต่อส่วนรวมและประนีประนอม ถ้าต้องให้คนอื่นบอกก็น่าจะต้องพิจารณาตัวเองได้แล้ว

ป.ล. นี่เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัว สามารถถกเถียงได้
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s