โลกแห่งความรัก

โลกแห่งความรักใบเดิมของเธอแหลกสลายลงไปตั้งนานแล้ว ไม่อยากพูดถึงมันอีก ความรักโรแมนติกระหว่างชายหญิงเป็นเพียงมายา เป็นภาพจำแลงของการหลอกลวง ตักตวงผลประโยชน์ ไม่ว่าเธอจะมีคุณธรรมสูงส่งเพียงไหน ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอทุ่มเทสร้างก็มลายหายไปเพียงชั่วข้ามคืน ส่วนตัวเธอถูกเขี่ยทิ้งไม่ต่างจากก้อนกรวดไร้ค่า

แต่ผู้หญิงเก่งอย่างเธอไม่มีวันยอมให้ทุกอย่างจบลงเพราะผู้ชายลวงโลกเพียงคนเดียวหรอก แม้จะเสียสมดุลไปบ้าง แต่เธอก็สร้างโลกแห่งความรักใบใหม่ของตัวเองขึ้นมา ทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกายเพื่อประคับประคอง ดื่มด่ำกับความหอมหวานของความรักเพื่อหล่อเลี้ยงชีวิต กระทั่งในวัยห้าสิบห้า โลกแห่งความรักของเธอแกร่งกร้านเต็มที่จนแน่ใจว่าไม่มีใครจะพรากมันไปจากเธอได้

เธอคือผู้หญิงที่สวยและเก่ง เธอเชื่อมั่นเช่นนี้มาตลอดและจะไม่ยอมให้อะไรมาเปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงนี้ได้ เธอเชื่อว่า ‘ค่าของคนอยู่ที่ผลของงานและด้วยคติธรรมข้อนี้ เธอจึงได้ชื่อว่าประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ในเมื่อค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน วิธีการก็ไม่สำคัญ เธอทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ผลงานมาเติมเต็มโลกแห่งความรัก บางครั้งก็จำเป็นต้องใช้วิธีสกปรก ฉ้อโกง เพื่อจะได้เสพสมรสชาติหอมหวานของคำสรรเสริญเยินยอ เป็นแรงผลักดันในการสร้างผลงานชิ้นใหม่ต่อไป

ใช่แล้วสิ่งที่เธอรักคือเกียรติยศ ชื่อเสียง และการเป็นที่นับหน้าถือตา สิ่งเหล่านี้ไม่มีวันทรยศหรือทิ้งขว้างเธอ มันจะอยู่กับเธอตลอดไปอย่างยั่งยืน แม้กระทั่งวันที่ตัวเธอจากโลกกายภาพนี้ไป ผู้คนจะยังจดจำเธอผ่านผลงานและคุณความดีที่เธอสร้างไว้ ชื่อของเธอจะถูกจารึกไว้คู่สถาบันและในใจของผู้คน

ผลงานแต่ละชิ้นในแต่ละวันที่เติมเต็มในโลกแห่งความรักทำให้เธอมีความสุข และจะให้เก็บความสุขไว้กับตัวเองได้อย่างไร ในเมื่อสถาบันที่เธอทำงานอยู่ ได้ชื่อว่าเป็นแหล่งประสิทธิ์ประสาทวิชาความรู้แก่อนาคตของชาติ ตัวเธอเองก็ถูกเรียกขานว่าครูผู้มีหลายบทบาทหน้าที่ นอกจากการสอนแล้ว ยังเป็นผู้บริหารคลังปัญญาของสถาบันแห่งนี้อีกด้วย

การที่เธอได้ถ่ายทอดผลงานของเธอให้คนอื่นประจักษ์ ทำให้พวกขี้อิจฉามองว่าเธอโอ้อวด เอาหน้า แต่เธอไม่ถือสาสิ่งมีชีวิตที่เปราะบางและไร้เดียงสาเหล่านี้หรอก ตราบใดที่พวกนี้ไม่ประกาศตัวเป็นศัตรูกับโลกแห่งความรักของเธอ และยังทำงานภายใต้คำสั่งของเธออย่างซื่อสัตย์ แม้จะรำคาญอยู่บ้าง แต่เธอก็ไม่เคยถือสาที่พวกนี้พูดกันว่า เธอเป็นพวกเอาความดีเข้าตัว เอาความชั่วเข้าคนอื่น พวกนี้ไม่เข้าใจ ไม่เคยเจ็บปวด ยังมืดบอดงมงายในความรักแบบปลอมๆ และต้องเรียนรู้อีกมาก ในฐานะผู้มีประสบการณ์ เธอเอ็นดูในความอ่อนต่อโลก แต่ก็ทำได้ดีที่สุดแค่ให้เวลาและโอกาส ให้พวกเขาได้เรียนรู้เอง

ประสบการณ์สอนเธอว่า จงเหยียบย่ำคนอื่น มิเช่นนั้นจะโดนคนอื่นเหยียบย่ำ นี่คือสัจธรรมที่จริงแท้แน่นอนยิ่งกว่าคุณธรรมใดๆ ในวัยห้าสิบห้า เธอใช้ความสามารถของคนหนุ่มสาวเป็นบันได เหมือนที่ผู้ชายลวงโลกคนนั้นเคยใช้เธอเป็นบันไดเพื่อเหยียบย่ำไปสู่ตำแหน่งที่สูงกว่า ก่อนสลัดเธอทิ้งอย่างไม่ใยดีเพื่อใช้ชีวิตชั่วๆ กับผู้หญิงอีกคน โชคดีที่ผู้อำนวยการ (คนก่อน) เมตตาให้เธอมาอยู่ในตำแหน่งผู้บริหารคลังปัญญา เธอจึงยังพอหายใจหายคอได้บ้าง

สิ่งที่เธอทำนั้นถูกต้องชอบธรรมทุกอย่าง พวกคนหนุ่มสาวทำงานภายใต้การดูแลของเธอผู้เป็นหัวหน้า ดังนั้น ผลงานทั้งหมดจึงเป็นของเธออย่างไม่มีข้อกังขา แต่พวกนี้อันตราย เธอต้องคอยระมัดระวังและทำให้แน่ใจว่าพวกนี้จะไม่ฉายแววโดดเด่นจนกลบทับเธอ มิเช่นนั้นความสามารถ หัวคิดก้าวไกล และการสร้างสรรค์ของพวกนี้จะทำให้โลกแห่งความรักของเธอพังทลายลงได้

อย่างไรก็ตาม พวกนี้มักไม่อดทนและอยู่ได้ไม่นาน น่าเสียดายที่มีความสามารถ แต่ไม่อาจเรียนรู้และปรับตัวเข้ากับโลกแห่งความรักของเธอได้ ทุกๆ สามถึงสี่เดือน เธอจะวุ่นวายเล็กน้อยที่ต้องหาคนใหม่มาแทน แต่สุดท้ายก็จะมีคนมาแทนเสมอ เพราะพวกนี้เปลี่ยนงานบ่อยครั้งโดยไม่แคร์เรื่องความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน

นอกจากคนหนุ่มสาวแล้ว ภัยคุกคามอีกอย่างหนึ่งคือเพื่อนร่วมงานวัยเดียวกัน พวกนี้ไม่ค่อยมีสมอง มักสร้างจุดด่างพร้อยในผลงานของเธอเสมอ และไม่มีสำนึกว่าตัวเองมีงานมีเงินได้เพราะความปรานีของเธอ บ่อยครั้งเธอต้องคอยระวังยับยั้งตัวเองเรื่องการพูดการจากับพวกนี้ ไม่ให้พูดทุกสิ่งที่ใจคิด เพราะยังจำเป็นต้องใช้สอยพวกนี้อยู่ แต่ก็จะถือโอกาสตำหนิสั่งสอนพวกนี้อย่างเปิดเผยต่อหน้าผู้ใหญ่ เพื่อให้รู้สึกว่าตัวเองสูงค่าขึ้น และไม่ถือสาเลยที่พวกนี้แอบพูดลับหลัง ว่าเธอไม่ยอมรับความผิดพลาดของตัวเองบ้างล่ะ มีแค่เปลือกบ้างล่ะ

คำติฉินนินทาเสียๆ หายๆ เหล่านี้แพร่กระจายออกไปในแวดวงคนทำงาน ทั้งในและต่างสถาบัน แต่คนมีปากก็ย่อมพูดได้ จะใส่ใจทำไม ในเมื่อเธอมีถ้วยรางวัลและโล่ประกาศเกียรติคุณเป็นเครื่องหมายของคุณความดีที่ประกาศก้องชัดเจนและจริงแท้ ส่วนพวกที่ทำตัวเป็นผู้หวังดีมาตักเตือนเธอตรงๆ หรือติเพื่อก่อเธอก็ได้ตัดขาดไปหมด ไม่คิดเสียดายมิตรภาพจอมปลอมเลย พวกนี้ถือสิทธิ์อะไรมากล่าวหาว่าหน่วยงานของเธอไม่พัฒนา วิสัยทัศน์โบราณคร่ำครึ ถือสิทธิ์อะไรมาติเพื่อทำลายโลกแห่งความรักอันงดงามของเธอ

แม้โลกแห่งความรักของเธอจะแกร่งกร้านมากแล้ว แต่เธอก็ยังทำงานหนักต่อไป การเพียรสร้างผลงานมานานปีไม่เพียงพอต่อการเลื่อนตำแหน่ง เศษเงินที่ยักยอกมาก็ไม่ได้ทำให้เธอร่ำรวยขึ้น เหลือเวลาอีกไม่กี่ปีก่อนเกษียณ เธอจึงทำให้แน่ใจว่าผลงานทุกชิ้นของเธอถูกเห็นโดยผู้อำนวยการ และเข้าหาผู้อำนวยการเพื่อความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน พวกปากเปราะมักซุบซิบกันว่าเธอแอบชอบผู้อำนวยการ พวกนั้นไม่รู้สักนิดว่าสำหรับเธอแล้ว ผู้อำนวยการเป็นแค่บันไดเท่านั้น

นี่อาจเป็นโลกแห่งความเกลียดชังสำหรับคนอื่น แต่ไม่สำคัญหรอก เพราะสำหรับเธอแล้ว นี่คือโลกแห่งความรัก

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s