ปั่นดอยอินทนนท์ 2017

เป็นครั้งที่สองที่ปั่นจักรยานขึ้นดอยอินทนนท์ เป็นการปั่นบนร่องรอยความทรงจำของครั้งแรก เนินนี้ โค้งนี้ อากาศแบบนี้ นึกถึงปีที่แล้ว ใครคนหนึ่งที่ไม่รู้จักมาปั่นเป็นเพื่อน คอยเชียร์ให้ปั่นไปเรื่อยๆ อย่าลงเข็น เขาว่า…

‘ค่อยๆ ปั่นไป ช้าช่างมัน’

ปีนี้ไม่มีใครมาคอยเชียร์ แต่มีเพื่อนร่วมทางหลายคนทักทาย มีเสียงพูดคุยเฮฮาจากนักปั่นรอบข้าง เฟือง 28 และร่างที่ไม่ได้ผ่านการซ้อมเลยสักนิด ค่อยๆ ไต่ขึ้นภูเขาอย่างเชื่องช้า ตั้งใจไม่จอดพัก ช่วงแรกปั่นบ้างเข็นบ้าง ไปถึงครึ่งทางคือขาหมดแรง ต่อมาขาเริ่มแข็ง ก้าวไม่ออก เลยต้องนั่งพักริมทาง ใครคนหนึ่งพูดว่าเหลืออีก 8 กิโลเมตรสุดท้าย

ช่วงสุดท้ายนี้ ปั่นเท่าที่ขาไหว สลับกับเข็นในช่วงที่ชันมากๆ แต่ส่วนใหญ่จะเข็น กายกับใจของเราคุยกันตลอดเวลา ใครไหวใครไม่ไหว รอกันก่อน ถ้าไม่รอ มันอาจหมายถึงชีวิต ‘เธอรู้ใจร่างกายของตัวเองดีแค่ไหน’ คือสิ่งที่ภูเขาที่สูงและชันอย่างดอยอินทนนท์ถามเรา

ในที่สุดก็ขึ้นไปถึงยอดดอย เป็นเวลา 6 ชั่วโมง 49 นาที ที่ทั้งหัวใจอุทิศให้กับการต้านทานแรงโน้มถ่วงของโลก เทียบกับปีที่แล้ว ใช้เวลาพอๆ กัน แต่ปีนี้งอแงน้อยกว่าเดิมมาก

ยอดดอยอินทนนท์ยังสูงเท่าเดิม แต่เป้าหมายของเราจะสูงขึ้นทุกปี

(เครดิตภาพ: facebook page นักปั่นน่ารัก)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s