ปั่นดอยอินทนนท์ 2017

เป็นครั้งที่สองที่ปั่นจักรยานขึ้นดอยอินทนนท์ เป็นการปั่นบนร่องรอยความทรงจำของครั้งแรก เนินนี้ โค้งนี้ อากาศแบบนี้ นึกถึงปีที่แล้ว ใครคนหนึ่งที่ไม่รู้จักมาปั่นเป็นเพื่อน คอยเชียร์ให้ปั่นไปเรื่อยๆ อย่าลงเข็น เขาว่า…

‘ค่อยๆ ปั่นไป ช้าช่างมัน’

Continue reading

A 2016 year in review

  • พาแม่ไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยตังค์เรา วางแผนเที่ยวเอง ลุยเอง ลองผิดลองถูก สนุกดี ตอนนั้นเป็นฤดูใบไม้ผลิ แต่ไปไม่ทันซากุระ
  • ความจริงแพลนไว้ว่าจะไปโตเกียวและโอซาก้า แต่มีเหตุให้ต้องยกเลิกตั๋วแล้วขอ refund เพราะชื่อในพาสปอร์ตแม่ไม่ตรงกับในตั๋ว อย่างไรก็ตามเรายังไฟท์จองตั๋วใหม่ ไปโอกินาว่าแทน
  • ทริปโอกินาว่าเป็นครั้งแรกของหลายๆ อย่าง เช่น ครั้งแรกที่ไปญี่ปุ่น (ทั้งเราและแม่) ครั้งแรกที่ลองกินอาหารแบบ 7-course ที่บ้านของชาวญี่ปุ่น ครั้งแรกที่ปั่นจักรยานในญี่ปุ่น ฯลฯ
  • Continue reading

‘I HATE YOU I LOVE YOU’ บอกอะไรกับวัยรุ่น

ดูตอนจบ I HATE YOU I LOVE YOU แล้ว เฮ้ย… คือมันดีมากเลยนะ ไม่รู้ว่าทีมเขียนบทคิดไว้รึเปล่า แต่นี่คิดว่า…

มันคือเรื่องเล่า ที่พูดถึงนิยามของคำว่า ‘ครอบครัว’ ผ่านมุมมองของตัวละครที่เป็นวัยรุ่น โดยมีกลุ่มเป้าหมาย (ผู้ชม) คือวัยรุ่น และวัยผู้ใหญ่ตอนต้น (<30) นี่แหละ พูดง่ายๆ คือวัยก่อนแต่งงานสร้างครอบครัว

และเป็นความบังเอิญที่ประจวบเหมาะจริงๆ เพราะ EP.5 ซึ่งเป็นตอนจบ ออนแอร์ในวันเด็กแห่งชาติพอดิบพอดี

Continue reading

ในอุดมการณ์มีมนุษย์

– 0 –

เหตุการณ์การฆ่าล้างห้ำหั่นมนุษย์ด้วยกันเอง ที่เกิดขึ้นต่างสถานที่ ต่างเวลา เรื่อยมาในประวัติศาสตร์โลก มักผลักความผิดไปให้อุดมการณ์ทางการเมือง หรือศาสนา ผู้ที่ถืออุดมการณ์ที่เป็นปฏิปักษ์จะต้องถูกกำจัดและกวาดล้างให้สิ้นไป เพราะมันเป็นภัยต่อสังคม มันเป็นตัวบ่อนทำลายประเทศชาติ อะไรอย่างนี้ การใช้อำนาจอย่างไร้ขอบเขต การกระทำที่ป่าเถื่อน มีความชอบธรรมขึ้นมาเมื่อมีอุดมการณ์มารองรับ และหลายครั้งอุดมการณ์ถูกใช้เป็นเครื่องมือในการรวมใจผู้คน และปลุกระดมให้จับอาวุธมาคร่าชีวิตมนุษย์ด้วยกันเอง

.

Continue reading

คนที่ถูกทิ้ง

ผมเป็นมนุษย์ผู้มีชีวิตอยู่ในปัจจุบันด้วยการตั้งตาคอยให้พรุ่งนี้มาถึงเร็วๆ พลางมองย้อนไปในอดีตแล้วประหลาดใจที่เวลาช่างผ่านไปเร็ว เมื่อตะวันตรงศีรษะ ผมเดินผ่านป่าที่มนุษย์สร้างขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ แทบจะเรียกได้ว่าเป็นป่าผืนเดียวที่หลงเหลืออยู่ในเมืองคอนกรีตแห่งนี้ ว่ากันว่าที่ดินราคาแพง ใครๆ จึงพากันเปลี่ยนผืนดินทุกตารางเมตรให้เป็นคอนกรีตเพื่อตักตวงผลประโยชน์ ผมถามตัวเองว่าเงินยังสำคัญอยู่ไหม ใช่สิ ยังสำคัญ ผมตอบตัวเองอย่างหดหู่ พวกนกกระจอกใช้กิ่งเล็กๆ ของต้นไม้แห้งโกร๋นเป็นที่เกาะกระโดดเล่นกัน ส่วนพวกที่ซ่อนตัวอยู่ในส่วนที่ใบไม้ยังเขียวขจีและแน่นหนาส่งเสียงจิ๊บๆ ออกมา หมาสีดำตัวอวบล่ำวิ่งสำรวจเหยาะๆ ผ่านมา มันเหลือบแลผมอย่างไม่แยแส ก่อนหายเข้าไปในพงไม้รกทึบ ใบไม้แห้งทำให้ทุกฝีก้าวของมันส่งเสียงแซดๆ ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งถูกพันด้วยผ้าสีต่างๆ รอบโคนต้น ผมนึกย้อนไปถึงตอนที่บรรณาธิการคนเก่าชี้ให้เห็นว่า การเอาผ้ามาพันและเอาพวงมาลัยมาคล้องเป็นการทำให้ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ เป็นกุศโลบายในการรักษาต้นไม้

Continue reading